Miasto zwane samotnością. O Nowym Jorku i artystach osobnych

Olivia Laing
przeł. Dominika Cieśla-Szymańsk
WYDAWNICTWO CZARNE,
WOŁOWIEC 2023

Angielka Olivia Laing znalazła się w Nowym Jorku z miłości. Jej plany życiowe jednak legły w gruzach, została sama w obcym mieście. Jako pisarka podeszła do tego twórczo i napisała książkę o różnych aspektach samotności. W ośmiu erudycyjnych esejach własne odczucia i obserwacje filtruje przez biografie artystów, którzy w swojej twórczości mierzyli się z tym tematem. Podąża więc ulicami Wielkiego Jabłka po śladach m.in. Andy’ego Warhola, Edwarda Hoppera, Davida Wojnarowicza czy Henry’ego Dargera. Buntowników wyprzedzających swoje czasy, samotnych w tłumie, często wykluczanych. Miejskie gawędy o performance’ach w Srebrnej Fabryce czy przygodnym seksie nad rzeką Hudson podpiera Laing skrupulatną kwerendą w archiwach, lekturą dzienników swoich bohaterów i zapisów audio, które po sobie zostawili. Odwiedza muzea i galerie, rozmawia z kuratorami sztuki i opiekunami spuścizny po artystach. W kolejnych wynajmowanych mieszkaniach słucha muzyki, ogląda stare filmy i… przegląda Twittera, by oddawać się złudnemu poczuciu uczestnictwa w świecie, bycia w ciągłym kontakcie. „I wystarczyło kilka przegapionych połączeń albo brak lajków, żeby samotność znów się pojawiła” – notuje pisarka po kolejnym poranku spędzonym w łóżku z laptopem. „Miasto zwane samotnością” to książka autoterapia. „Samotność, tęsknota nie oznaczają, że poniosło się porażkę, tylko świadczą o tym, że się żyje” – dochodzi do wniosku autorka. Próbując poskładać swoje życie, Olivia Laing przy okazji dała nam książkę świetnie udokumentowaną, ale też pełną emocji i szczerą. Bo kto nigdy nie czekał na lajki...

Urszula Roman