Dział: KSIążKI

Dodano: Marzec 01, 2019

Narzędzia:

Drukuj

Drukuj

"Nie ma"

Press

Mariusz Szczygieł

Dowody na Istnienie
Warszawa 2018

Nowa książka Mariusza Szczygła to zbiór tekstów różnorodnych i w treści, i w formie. Nie jest to rzecz ściśle reporterska, znajdziemy tu też materiały z pogranicza reportażu i eseju czy krótkie opowiadania non-fiction. Niektóre wymykają się klasyfikacji. Autor zdaje się poszukiwać nowych form wyrazu, ale wszystkie elementy połączone są niewidzialną nicią tematu, którym jest strata. Utracona bliźniaczka, bez której nie da się żyć, „bo obecność jest rzeczą najcenniejszą” – w historii sióstr Ludwiki i Zofii Woźnickich. Utracona beztroska dzieciństwa Ewy, która całe swoje życie zawarła w pliku Excela. Utracone piękno ekstrawaganckiej willi państwa Müllerów w Pradze.

Jednak tytułowe „nie ma” nie musi być wyłącznie złym doświadczeniem.

Nie ma Karoliny, ale w jej miejsce pojawił się Karol – w opowieści o transpłciowym mężczyźnie. Nie ma złego ojca, więc nie ma lęku i wstydu. W tomie znajdziemy też znany już z „Dużego Formatu” „Gazety Wyborczej” reportaż „Śliczny i posłuszny”, do którego Szczygieł dopisuje postscriptum o odpowiedzialności reportażysty za swoje słowa i za bohaterów. Odsłania też kulisy warsztatowe, pisząc o samym pisaniu, o języku i jego funkcjach.

Poprzez opowieści o innych ludziach i przedmiotach autor pisze również o sobie, odkrywając się przed czytelnikiem jak nigdy dotąd. To książka „mężczyzny w dojrzałym wieku, który kocha życie, ale każdego dnia myśli o śmierci”. Stan „nie ma” jest naturalny i powinniśmy się do tego przyzwyczaić. „Ma” jest przelotne i wyjątkowe. Nowa, zaskakująca odsłona projektu: Szczygieł. 

(UR, 01.03.2019)

* Jeśli znajdziesz błąd, zaznacz go i wciśnij Ctrl + Enter
Pressletter

PODOBNE ARTYKUŁY

Dział: KSIążKI

Dodano: Marzec 01, 2019

Narzędzia:

Drukuj

Drukuj

"Agonia"

Press

Paweł Kapusta

Wielka Litera
Warszawa 2018

Służba zdrowia w książce Pawła Kapusty jest zdehumanizowanym systemem, układanką niepasujących do siebie procedur. Jednak to tylko tło. W „Agonii” system ma twarz, wiele twarzy. Twarz ratownika medycznego, który w trybie 24-godzinnym ratuje życia, narażając własne za 14 zł na godzinę. Pielęgniarki, która wprawdzie od niedawna zarabia lepiej, ale wciąż pokonuje kilometry szpitalnych korytarzy między pacjentami, których ma kilkakrotnie więcej niż jej zachodnie koleżanki.

Twarz rezydenta, którego system rzuca na głęboką wodę i każe decydować o życiu i śmierci, nie pytając, czy jest na to gotowy. Twarz lekarza z SOR-u, który choć na rękę dostaje ponad 20 tys. zł, nie starcza mu czasu na życie, a przy kolejnych rekordach w długości dyżurów sam nie wie, czy bardziej naraża zdrowie własne, czy swoich pacjentów.

Dzięki autorowi system obserwujemy z kilku perspektyw. Każda jest wstrząsająca i pokazuje, że nierówną walkę z procedurami przegrywają i lekarze, i pacjenci. Paweł Kapusta nie ocenia, nie moralizuje, nie próbuje podpowiadać, jak uzdrowić system. Jest cichym, uważnym obserwatorem, który z chirurgiczną precyzją, bez znieczulenia wycina jego chore tkanki.

Cykl reportaży, czytelnikom znanych z „Magazynu” Wirtualnej Polski, to lektura dla wszystkich, bo wszyscy jesteśmy elementami systemu. Historie, które się na nią składają, ulepione są z krwi, potu i łez. I, niestety, są prawdziwe. 

(RAQ, 01.03.2019)

* Jeśli znajdziesz błąd, zaznacz go i wciśnij Ctrl + Enter
Pressletter

PODOBNE ARTYKUŁY

Ta strona korzysta z plików cookies. Korzystając ze strony bez zmiany ustawień dotyczących cookies w przeglądarce zgadzasz się na zapisywanie ich w pamięci urządzenia. Dodatkowo, korzystając ze strony, akceptujesz klauzulę przetwarzania danych osobowych. Więcej informacji w Regulaminie.