Pierwsza część "Onet Rano" to przerost formy nad treścią

Jarosław Kuźniar jest świetnym dziennikarzem i profesjonalistą, więc program "Onet Rano" się broni. Natomiast kompletnie nie kupuję pomysłu jeżdżenia samochodem dookoła redakcji o godz. 8:30 po zakorkowanej Warszawie. Rozumiem, że to nawiązanie do porannych transmisji w mediach społecznościowych, ale na Onecie to nie ma uzasadnienia. Przerost formy nad treścią.

Druga część, studyjna, jest bardziej poprawna, uporządkowana. Jeśli miałbym je do siebie porównać, to pierwsza to forma, a druga to treść. Forma jest ważna, ale nie powinna być ważniejsza niż treść.

Formuła "Onet Rano" pasuje do programu porannego. Kuźniar ma w sobie lekkość i swobodę, ciepłą, pogodną naturę, a program poranny musi wprawić odbiorcę w dobry nastrój. To nie oznacza, że trzeba podejmować tylko miłe tematy, to zależy od formatu medium czy grupy docelowej. W piątek 30 września poruszane były głównie bieżące sprawy informacyjne i około informacyjne, potraktowane w lekki sposób, z dużą ilością wtrętów osobistych. Sposób narracji, tempo, prowadzenie rozmów świetnie się wpisuje w taką formułę. Wolę rozmowę z Ryszardem Kaliszem o KOD i metaforę o lisach i sarence, która tłumaczy dlaczego w Polsce łamane są fundamenty demokracji, niż rozmowę, jaką słyszałem w jednym z programów śniadaniowych: czy warto czy nie warto nosić wibrator w damskiej torebce.

"Onet Rano" trudno będzie oglądać w drodze do pracy, a w taki sposób słuchane są np. poranne audycje radiowe. Trudno też będzie mieć ten program włączony na komputerze w biurze. Rozumiem jednak, że portal celuje w grupę zainteresowaną infotainment. Myślę, że program ten to konkurencja dla telewizji informacyjnej jak TVN 24, do której jest najbardziej podobny jeśli chodzi o formułę. Pewnie przyciągnie też nowych widzów z internetu.

Piotr Maślak ("Pierwsze śniadanie w TOK-u", 30.09.2016)