Misją dziennikarzy jest pomaganie światu przez publikowanie informacji i zdjęć. Brutalnie pokazując i diagnozując świat, inicjujemy proces leczenia. Aparaty fotograficzne i pióra są dziennikarskimi bandażami, skalpelami, kroplówkami. Co jednak zrobić, jeśli tejże misji nie rozumieją, jeśli umysłowo nie radzą sobie z nią sami dziennikarze?
Oto nadwątlonego autorytetu Rada Etyki Mediów po raz kolejny kompromituje się, oświadczając: "Zamieszczając na stronie tytułowej i wewnątrz numeru zdjęcie prokuratora wojskowego płk. Mikołaja Przybyła w kałuży krwi po próbie samobójczej, »Super Express« (10 stycznia 2012) drastycznie naruszył normy etyczne obowiązujące dziennikarzy, a zwłaszcza zasadę poszanowania ludzkiej godności". Serio? Zostawmy na boku fakt, że w tym przypadku chodzi raczej o błazeńskie samookaleczenie niż o próbę samobójczą. Zajmijmy się światowymi standardami poszanowania ludzkiej godności. Członkowie Rady Etyki Mediów powinni wiedzieć, że najważniejsze na świecie, zaszczytne nagrody World Press Photo zdobywały zdjęcia płonącego mnicha samobójcy, samobójcy w trakcie skoku z wieży w Budapeszcie, zabijanego i zabitego na oczach fotoreportera i kamerzysty Wietnamczyka, ciała odgrzebanego w Indiach dziecka, Afganki okrutnie okaleczonej przez obcięcie nosa, skąpanej we krwi, pobitej w czasie zamieszek Iranki czy stosy trupów na Haiti. Czy według REM te wstrząsające obrazy naruszają ludzką godność? Czy według REM nie powinny być publikowane? Czy mam rozumieć, że REM potępi World Press Photo? Jeśli nie, to czemu REM potępia zdjęcie prokuratora? REM nie jest w stanie odpowiedzieć na te pytania, ponieważ konieczny byłby logiczny wywód. W zderzeniu z przedstawionymi przeze mnie argumentami o nagradzanych zdjęciach taki wywód nie jest możliwy. Możliwa jest natomiast autokompromitacja i prezentowanie przez REM dziecięcej nieznajomości świata.
Opinia pochodzi z komentarza Sławomira Jastrzębowskiego zamieszczonego w "Super Expressie" 17 stycznia 2012 roku
Wcześniejsze opinie
